Бәхетләрне өләшмиләр,

Бәхетләрне өләшмиләр,
Мөхәббәткә тиңләшмиләр.
Сәләтләрне сатып алып,
Талантларны талап алып
Булмаганын белсә иде
Безнең халык.
Чит илләрдә, чит җирләрдә
Бәхет эзләп йөрмәс иде
Безнең халык.
Үз илендә, үз тормышын
Үзе көйләп,
Сәләтләрен эшкә җигеп,
Талантларын яратып һәм
Хөрмәт итеп,
Мәхәббәте ак нур булып
Юл күрсәтеп,
Белемнәрен корал итеп
Караңгыга киреклеген
Белсә иде
Безнең халык.
Дөньядагы иң көчле һәм
Иң хөрмәтле,
Иң хикмәтле
Булыр иде иң бәхетле
Безнең халык.

Счастье не раздают,
Любовь ни с чем не сравнится,
Если бы знал наш народ,
Что способности нельзя купить,
А таланты невозможно отобрать.
Тогда не бродил бы наш народ
В чужих странах и на чужих землях
В поисках счастья.
Если бы в своей стране,
Свою жизнь обустраивая сами,
Применяя свои способности в деле,
Любя и уважая свои таланты,
Где любовь, как белый луч,
Освещает путь,
Используя свои знания как оружие,
Если бы наш народ знал,
Как противостоять тьме.
Тогда самым сильным в мире,
Самым уважаемым,
Самым мудрым
И самым счастливым
Стал бы наш народ.
"Хатын-кызың —
Аңлап булмый",
Диючеләр ялгышалар.
Ник булмасын?
Игътибар һәм
Хөрмәт белән
Чын йөрәктән
Яраттыңмы-
Кар өстендә
Учак якып
Аш пешерә
Андый кызлар.
Ышанмасаң
Сорап кара
Үзләреннән.
Әгәр дә бу шулай икән.
Хатын - кызны
Йөрәк, диеп,
Кемдер әйтер,
Муен дияр. Дисә, дияр.
Ә йөрәкне
Баш дип уйлыйк,
Үз-үзенә
Баш булса.
Әгәр дә бу
Шулай булса
Йөрәккә бит
Дуслар аңа — бүген кирәк.
Иң элекме?
Хисләр белән
Эш иткәнгә
Алдагсын - Алла белә.
Ә башка, аңа
Иртәгә дә
Булса ярый,
Ни өченме?
Фикер белән
Эш йөрткәнгә,
Алдаганын
Уйламыйча—эшли алмый.
Шуна күрә
Баш йөрәкне,
Йөрәк башны
Алдый алмый.
Бер уйласаң,
Йөрәк белән
Баш арасы
Ялкын кебек.
Бер уйласаң,
Җир белән
Күк арасы.
Йөрәк белән
Баш арасы,
Бер карасаң,
Күз белән каш арасы.
Бер карасаң,
Ике гомер арасы.
Берегез-өмет,
Берегез- хыял—булды исә.
Өмет хыял
Канатында
Бу араны
Очып кына
Барасы.
Бәхет ачкычлары
Һәр кешенең
Үз кулында.
Бәлкем әле
Аяк асларында
Аунап ятадыр,
Ни өчендер
Шуны күрмибез,
Абынабыз шуңа,
Сөртеләбез, ни икәнен
Һаман белмибез.
Чит илләргә,
Чит җирләргә барып,
Шәм яндырып эзлибез,
Ләкин таба алмыйбыз.

Моң ул — халкын хатере,
Моң ул — халкын тарихы.
Моң ул — халкынның үткәне белән
Бүгенгесен тоташтыручы бер күпердер.
Моң ул — халкынның күңелләрен
Бер-берсенә бәйләүче бер җептер.
Өзмәгез бу җепне!

Тел бетә дип
Тел бетә дип
Курыкмагыз,
Курыкмагыз!
Тел бетми ул —
Тел үз кала,
Тик ул телдә
Сөйләшмиләр,
Менә бит ул
Бәлә кайда!

И галимнәр, и хакимнәр!
Ник дәшмисез?
Тел бетүнең, ил бетүнең
Сәбәпләрен ник әйтмисез?
Әйтмәсәгез үзем әйтәм:
Хәрефләрдә —
Микән хикмәт?
Сүзләрнең дә көче бетте,
Телләрнең дә гаебе юк,
Йөрәкләрдә җылы бетте,
Сәбәпләре:
Кешеләрдән «Иман китте...»

Бәхетләрне өләшмиләр,
Мөхәббәткә тиңләшмиләр,
Сәләтләрне сатып алып,
Талантларны талап алып
Булмаганын белсә иде
Безнең халык.
Чит илләрдә, чит җирләрдә
Бәхет эзләп йөрмәс иде
Безнең халык.
Үз илендә, үз тормышын
Үзе көйләп,
Сәләтләрен эшкә җигеп,
Талантларын яратып һәм
Хөрмәт итеп,
Мәхәббәте ак нур булып
Юл күрсәтеп,
Белемнәрен корал итеп
Караңгыда киреклеген
Белсә иде
Безнең халык.
Дөньядагы иң көчле һәм
Иң хөрмәтле,
Иң хикмәтле
Булыр иде иң бәхетле
Безнең халык.

Счастье не раздают,
Любовь ни с чем не сравнится,
Если бы знал наш народ,
Что способности нельзя купить,
А таланты невозможно отобрать.
Тогда не бродил бы наш народ
В чужих странах и на чужих землях
В поисках счастья.
Если бы в своей стране,
Свою жизнь обустраивая сами,
Применяя свои способности в деле,
Любя и уважая свои таланты,
Где любовь, как белый луч,
Освещает путь,
Используя свои знания как оружие,
Если бы наш народ знал,
Как противостоять тьме.
Тогда самым сильным в мире,
Самым уважаемым,
Самым мудрым
И самым счастливым
Стал бы наш народ.

"Хатын-кызың —
Аңлап булмый",
Диючеләр ялгышалар.
Ник булмасын?
Игътибар һәм
Хөрмәт белән
Чын йөрәктән
Яратмыңмы-
Кар өстендә
Учак ягып
Аш пешерә
Андый кызлар.
Ышанмасаң
Сорап кара
Үзләреннән.
Әгәр дә бу шулай икән.
Хатын - кызны
Йөрәк, диеп,
Кемдер әйтер,
Муен дияр. Дисә, дияр.
Ә йөрәкне
Баш дип уйлыйк,
Үз-үзенә
Баш була алса.
Әгәр дә бу
Шулай булса
Йөрәккә бит
Дуслар аңа — бүген кирәк.
Ни өченме?:
Хисләр белән
Эш иткәнгә
Алдагсын - Алла белә.
Ә башка, аңа
Иртәгә дә
Булса ярый,
Ни өченме?
Фикер белән
Эш йөрткәнгә,
Алдагысын
Уйламыйча—эшли алмый.
Шуна күрә
Баш йөрәкне,
Йөрәк башны
Кайбер чакта
алдый алмый.
Бер уйласаң,
Йөрәк белән
Баш арасы
Ялкын кебек.
Бер уйласаң,
Җир белән
Күк арасы.
Йөрәк белән
Баш арасы,
Бер карасаң,
Күз белән каш арасы.
Бер карасаң,
Ике гомер арасы.
Берегез-өмет,
Берегез- хыял
Булды исә.
Өмет, хыял
Канатында
Бу араны
Очып кына
Барасы.
Бәхет ачкычлары
Һәр кешенең
Үз кулында.
Бәлкем әле
Аяк асларында
Аунап ятадыр,
Ни өчендер
Шуны күрмибез,
Абынабыз шуңа,
Сөртеләбез, ни икәнен
Һаман белмибез.
Чит илләргә,
Чит җирләргә барып,
Шәм яндырып эзлибез,
Ләкин таба алмыйбыз.
Моң ул — халкын хатере,
Моң ул — халкын тарихы.
Моң ул — халкынның үткәне белән
Бүгенгесен тоташтыручы бер күпердер.
Моң ул — халкынның күңелләрен
Бер-берсенә бәйләүче бер җепте