Усак - кичү.

Усак - кичү.  


Һәркемгә дә якын туган җире,
Туган авылы - күңел көзгесе,
Әти - әниләрнең нигезләре,
Бар җиһанның иң- иң изгесе.

Припев:
Усак- кичү, минем туган авылым,
Сиңа , үрелеп бара тормышым,
Күңел түрләрендә саф хисләрем,
Сиңа бәйле күңел торышым.

Каршы таудан авылыма карыйм,
Күз алдында җәйрәп ятасың,
Синнән гүзәл урыннарны  тапмыйм,
Иң газиз җир булып каласың. 

Припев:
Усак- кичү ! 
Зур дөньяга синнән  алдык юллар,
Үпкәләми калдың озатып,
Сиңа кайтсак, менә ничә еллар,
Каршылыйсың безне юатып.

Кем сагынмый икән туган ягын,
Мәнәүз елгасы ярларын, 
Бата - чума шунда су керүен,
Кичен көткән яшьлек ярларын.

Припев:
Усак- кичү , сине матурлыйлар,
Синдә яшәүче авылдашлар,
Өй алдында үсә гөл - чәчәкләр,
Шундый тырыш анда кешеләр !

,, Сәгать суктыруы" җәй башында,
Авылыма бар кеше сыя,
Һәр ел саен җиденче июньдә,
Бар халыкны үзенә җыя.

Припев:
Авыл уртасыннан алып юллар,
,,Чишмә башы ,"  алга - ургыла,
Менә инде хәзер ничә еллар,
Шул сулардан сагыш басыла...

Кайткан саен авыр синнән китү,
Өзеләдер күңел кыллары,
Сагындыра белә Усак - кичү,
Үзен күргән һәрбер кешене.

Припев:
Яшә гөрләп, авылым,  Усак- кичү ,
Шатландырып безнең күңелне,
Аралашып язсын гомер итү,
Яратам Усак кичүэмне.


Фәнзия Ярова