Алтмыш яшь — ул гади сан түгел,

Алтмыш яшь — ул гади сан түгел,
Тормыш юлың балкып узылган.
Юбилеең белән, кадерле абыем,
Изге күңелле, хөрмәтле туган!
Хәтеремдә безнең җылы йорт,
Әти-әни биргән нурлы көннәр.
Алар назы, алар мәхәббәте
Безгә көч бирде гомерләр буе.
Син беренче булып дөнья күрдең,
Әти-әни өчен зур шатлык.
Өметләре, сөенечләре булып,
Бизәдең син туган йортны.
Аннары мин килдем бу дөньяга,
Сеңлең булып гаиләгә.
Исемемне син сайладың бит,
Рәхмәтлемен шуңа мәңгегә.
«Гөлнара булсын!» — дигән сүзең
Гомер буе минем белән.
Шул исемне йөртәм горурланып,
Абыем бүләге дип күңелдән.
Әни эшкә йөргән чакларда
Син карадың мине наз белән.
Үзең әле сабый булсаң да,
Булдың миңа олы терәк тә.
Еллар үтте, юллар аерылды,
Һәркем тапты үзенең язмышын.
Тик сүрелмәде туганлык җылысы,
Саклап килдек гаилә хакын.
Әти белән әни өчен син
Ышанычлы таяныч булдың.
Һәр көн диярлек хәлләр белеп,
Ярдәмеңне кызганмый йөрдең.
Шуның өчен рәхмәт сиңа, абый,
Безнең күңелләрдә хөрмәт зур.
Әти-әни рухы шаттыр бүген —
Синдәй уллары булганга горур.
Эльмира белән матур гаилә кордың,
Мәхәббәтне саклап еллар буе.
Улларыгыз үсте акыллы булып,
Куандырып сезне гомер буе.
Бүген инде оныклар шатландыра —
Баязит һәм нәни Алия.
Алар көлгән саен күренә кебек
Синең күңелеңнең сафлыгы.
Аллаһы Тәгалә сакласын сине,
Сәламәтлек бирсен, озын гомер.
Йортыгызда булсын бәхет, иминлек,
Шатлык белән тулсын һәрбер көн.
Юбилеең белән, кадерле абыем!
Рәхмәт сиңа барысы өчен дә.
Без сине бик яратабыз,
Горурланабыз синең белән һәрчак!