The guitar weeps in hush of night,
РокДуэт

The guitar weeps in hush of night,

7:59·1 прослушиваний·4 августа 2026 г.
0:00
7:59

Текст песни

The guitar weeps in hush of night,
On strings are dust and spider's trace.
Someone sang in lonely light
For his own son, with gentle grace.

Puis il s'en alla pour jamais,
Sans adieu, sans achever son chant.
Seul l'écho, dans la maison, frappait,
En vent plus fort, plus insolent.

Doch jemand hing ein Verbot auf,
Keine Musik, nur Stille rings.
Die Noten erstickt im Graus,
Damit man nicht an das Leid denkt rings.

But the guitar waited in the bend,
String by string in silence deep.
It gathered grief without an end,
Till the granddaughter woke it from sleep.

Il ne savait pas quel sang coulait,
Qui jouait, qui chantait jadis.
En lui vivait un seul amour vrai,
Pour les sons, la musique, les notes, les cris.

Und er machte sich auf zu suchen
Das vergessene Bild an der Wand,
Um sein Lied zu spielen, zu fluchen,
Dass die Ahnen im Feuer sich fand.

Don't forget me, I live in this song,
In your chords, in each string so strong.
While you play, I am near, I quiver,
While you remember, my voice will never wither.

Le monde des morts n'est pas si laid,
Il est pareil, mais plus silencieux.
Là vivent ceux qui furent nôtres, en fait,
Ceux qui ont entendu – et entendront mieux.

Dort zerfielen die, die man vergaß,
In der Welt der Lebenden.
Ihr letztes "niemand" im Schoß
Der Stille trug sie im Wirbel zu Enden.

For the final departure is not
The thud of earth on the grave.
It's that fateful turn of the plot,
When your name is erased from the pave.

Quand la photo n'est plus au mur,
Quand personne ne peut se souvenir.
Alors tu es au fond, obscur,
Alors on ne peut plus te tenir.

Doch da ist ein Mädchen mit braunen Augen,
Eine Ururgroßmutter, die wartete lange.
Und sie erinnerte sich noch mit Tränen
An die Jahre, die vergingen, so bange.

And she reached out a flower so frail,
A yellow petal, a bridge's memory,
So that the grandson could not fail
To do what she couldn't, but could see.

Il chantait la chanson que grand-père savait,
Celle qui pour sa mère résonnait,
Celle qu'on chassa tant d'années,
Celle qui son cœur balançait.

N'oublie pas moi, je vis dans la chanson,
Dans tes accords, dans chaque corde en vibration.
Tant que tu joues, je suis là, je frissonne,
Tant que tu te souviens, ma voix ne s'abandonne.

"Vergiss mich nicht" – ein leiser Schrei,
Gott bewahre, dass ich aus dem Gedächtnis schwinde.
Ich kehre zu dir im ewigen Traum vorbei,
Wenn du auf mich wartest, geschwinde.

Don't ask me to stay in plain sight,
I am gone, but I live in the chord.
I weep in the guitar's fret at night,
In each sunrise that the sun affords.

Je vis tant qu'on se souvient de moi,
Tant que la photo est sur l'étagère,
Tant que la chanson résonne, et que la joie
Des petits-enfants joue sous le hêtre.

Hier ist das Geheimnis von Leben und Tod,
Nicht in Blumen, nicht im Grabstein.
In der einen, hellen Note, die nicht verrott,
Die in deiner Wärme klingt, so allein.

Look at the portrait there in the nook,
Who is smiling so sadly at you?
Wipe a tear from your eye, take a look,
Sing them a song while the heart is still true.

Car le temps viendra,
Et le dernier qui se souvient partira.
Et alors tu nous perdras,
Dans l'obscurité qui remplira tes bras.

Doch solange dieses Lied erklingt,
Solange die Saiten unter deiner Hand beben,
Wir sind nicht unsterblich, verstehst du, es gelingt,
Wir sind das ewige Feuer hinter dem Fluss, das Leben.

We'll return home on the Day of the Dead,
Cross the bridge made of flowers so bright,
To be with you once more, it's said,
So that you are ready to recall the light.

Que l'amour est plus fort que la terre,
Que la tombe n'est pas la fin du chemin.
L'essentiel est de porter dans le cœur, cher,
La mémoire que rien ne peut éteindre en vain.

So spiel doch, Enkel, schweige nicht,
Lass die Gitarre weinen und klagen.
Bis das Feuer der Ahnen in der Nacht
Unsere Verbindung mit ihnen neu zeigt, unverzagt.

We will leave, but we'll always be
In each breath, in each fleeting hour.
Only don't you forget me,
Let us live in your heart with power.

"Ne m'oublie pas" – ce n'est pas une demande,
C'est un cri de toutes mes forces.
C'est un fil ténu qui, dans la foule grande,
Nous séparerait en deux courses.

Doch halt es fest, halt es gut,
Gib das Lied deinen Kindern weiter.
Damit das Leben ewig ruht,
Damit es in der sündigen Welt nicht heiter
Das gibt, was allem ein Ende setzt.
Wer vergessen ist, lebt nicht mehr fort.
Ich werde dich nie verlassen, geschätzt,
Ich bleibe in deinem Stolz, an diesem Ort.

Because family is the light,
Stronger than any ban or decree.
It's the one who leaves a trace so bright,
It's memory warmed by the summer's glee.

Au Jour des Morts, nous viendrons tous,
Rencontrer ceux qui respirent au-delà.
Et avec la guitare, nous chanterons tous,
Et quelqu'un oublié nous entendra.

Не забудь мене, я живу в пісні,
Я в акордах твоїх, в кожній струні.
Поки граєш — я поряд, тремчу,
Поки пам’ятаєш — я не мовчу.
Нужен такой текст на свою историю? ИИ Поэт напишет
Первая песня бесплатно

Нравится? Сделайте свою такую же

Свой текст, любой стиль и настроение. Готово за минуту, прямо в браузере. Навыки не нужны.

Создать свою песню бесплатно

Без приложений и оплаты на старте

Первая песня бесплатно

Сделайте такую же, но о своём

Свой текст, любой жанр и настроение. Готово за минуту, прямо в браузере.

Создать свою песню

Регистрация в один клик, без карты

Что сделать с треком
О треке
ЖанрРок
ГолосДуэт
Длительность7:59
Создан4 августа 2026 г.
Описание

The guitar weeps in hush of night, On strings are dust and spider's trace. Someone sang in lonely light For his own son, with gentle grace. Puis il s'en alla pour jamais, Sans adieu, sans achever son chant. Seul l'écho, dans la maison, frappait, En vent plus fort, plus insolent. Doch jemand hing ein Verbot auf, Keine Musik, nur Stille rings. Die Noten erstickt im Graus, Damit man nicht an das Leid denkt rings. But the guitar waited in the bend, String by string in silence deep. It gathered grief without an end, Till the granddaughter woke it from sleep. Il ne savait pas quel sang coulait, Qui jouait, qui chantait jadis. En lui vivait un seul amour vrai, Pour les sons, la musique, les notes, les cris. Und er machte sich auf zu suchen Das vergessene Bild an der Wand, Um sein Lied zu spielen, zu fluchen, Dass die Ahnen im Feuer sich fand. Don't forget me, I live in this song, In your chords, in each string so strong. While you play, I am near, I quiver, While you remember, my voice will never wither. Le monde des morts n'est pas si laid, Il est pareil, mais plus silencieux. Là vivent ceux qui furent nôtres, en fait, Ceux qui ont entendu – et entendront mieux. Dort zerfielen die, die man vergaß, In der Welt der Lebenden. Ihr letztes "niemand" im Schoß Der Stille trug sie im Wirbel zu Enden. For the final departure is not The thud of earth on the grave. It's that fateful turn of the plot, When your name is erased from the pave. Quand la photo n'est plus au mur, Quand personne ne peut se souvenir. Alors tu es au fond, obscur, Alors on ne peut plus te tenir. Doch da ist ein Mädchen mit braunen Augen, Eine Ururgroßmutter, die wartete lange. Und sie erinnerte sich noch mit Tränen An die Jahre, die vergingen, so bange. And she reached out a flower so frail, A yellow petal, a bridge's memory, So that the grandson could not fail To do what she couldn't, but could see. Il chantait la chanson que grand-père savait, Celle qui pour sa mère résonnait, Celle qu'on chassa tant d'années, Celle qui son cœur balançait. N'oublie pas moi, je vis dans la chanson, Dans tes accords, dans chaque corde en vibration. Tant que tu joues, je suis là, je frissonne, Tant que tu te souviens, ma voix ne s'abandonne. "Vergiss mich nicht" – ein leiser Schrei, Gott bewahre, dass ich aus dem Gedächtnis schwinde. Ich kehre zu dir im ewigen Traum vorbei, Wenn du auf mich wartest, geschwinde. Don't ask me to stay in plain sight, I am gone, but I live in the chord. I weep in the guitar's fret at night, In each sunrise that the sun affords. Je vis tant qu'on se souvient de moi, Tant que la photo est sur l'étagère, Tant que la chanson résonne, et que la joie Des petits-enfants joue sous le hêtre. Hier ist das Geheimnis von Leben und Tod, Nicht in Blumen, nicht im Grabstein. In der einen, hellen Note, die nicht verrott, Die in deiner Wärme klingt, so allein. Look at the portrait there in the nook, Who is smiling so sadly at you? Wipe a tear from your eye, take a look, Sing them a song while the heart is still true. Car le temps viendra, Et le dernier qui se souvient partira. Et alors tu nous perdras, Dans l'obscurité qui remplira tes bras. Doch solange dieses Lied erklingt, Solange die Saiten unter deiner Hand beben, Wir sind nicht unsterblich, verstehst du, es gelingt, Wir sind das ewige Feuer hinter dem Fluss, das Leben. We'll return home on the Day of the Dead, Cross the bridge made of flowers so bright, To be with you once more, it's said, So that you are ready to recall the light. Que l'amour est plus fort que la terre, Que la tombe n'est pas la fin du chemin. L'essentiel est de porter dans le cœur, cher, La mémoire que rien ne peut éteindre en vain. So spiel doch, Enkel, schweige nicht, Lass die Gitarre weinen und klagen. Bis das Feuer der Ahnen in der Nacht Unsere Verbindung mit ihnen neu zeigt, unverzagt. We will leave, but we'll always be In each breath, in each fleeting hour. Only don't you forget me, Let us live in your heart with power. "Ne m'oublie pas" – ce n'est pas une demande, C'est un cri de toutes mes forces. C'est un fil ténu qui, dans la foule grande, Nous séparerait en deux courses. Doch halt es fest, halt es gut, Gib das Lied deinen Kindern weiter. Damit das Leben ewig ruht, Damit es in der sündigen Welt nicht heiter Das gibt, was allem ein Ende setzt. Wer vergessen ist, lebt nicht mehr fort. Ich werde dich nie verlassen, geschätzt, Ich bleibe in deinem Stolz, an diesem Ort. Because family is the light, Stronger than any ban or decree. It's the one who leaves a trace so bright, It's memory warmed by the summer's glee. Au Jour des Morts, nous viendrons tous, Rencontrer ceux qui respirent au-delà. Et avec la guitare, nous chanterons tous, Et quelqu'un oublié nous entendra. Не забудь мене, я живу в пісні, Я в акордах твоїх, в кожній струні. Поки граєш — я поряд, тремчу, Поки пам’ятаєш — я не мовчу.

Похожие треки в жанре Рок

Все треки жанра →
Путник
15.8K 154
Рок · 3:37 · ARTras
Here comes the morning — once again,
14.7K 105
Рок · 3:04 · Александр Сухаруков
Небойся в жизни, что либо менять
14.4K 73
Река судьбы
12.4K 97
Рок · 3:28 · Аноним
Боже,спаси меня от самого себя
10.9K 96

Слушать песни нейросети по жанрам

Тысячи треков в каталоге, каждый создан пользователем за минуту.