Bu oddiy olchov emas…

Bu oddiy o‘lchov emas…
Bu bobolar boshlab bergan yo‘l…
Qo‘limdagi taxeometr —
Asrlar osha kelgan meros…

(1-kuplet)

Yerning sirin izlab bobom Beruniy,
Qadam qo‘ydi ilmning eng baland cho‘qqisiga.
Ular bilmas edi o‘sha zamonda,
Bir kun kelib lol qolar dunyo uning ishiga.

Samo tomon boqdi bobom Ulug‘bek,
Yulduzlarni bitdi osmon daftariga.
Bugun ham hayratda olimlar dunyosi,
Qanday yetgan ekan buncha aniqlikka?

Farg‘oniy chiqib keldi ilm maydoniga,
Yerning o‘lchamlarin berdi insoniyatga.
Dengizlar, ufqlar va masofalarning sirin,
Yozib qoldirdi butun bashariyatga.

(Naqorat)

Biz kimmiz?
Biz — Beruniy avlodimiz!
Biz kimmiz?
Ulug‘bekning qanotimiz!

Qo‘limizda asbob,
Ko‘zimizda orzu.
Biz o‘lchagan yo‘llardan,
Qurilar ertangi kunning o‘zi!

(2-kuplet)

Xorazmiy qo‘shdi yana o‘z hissasin,
Algoritmi bilan lol qoldirdi Yevropani.
Bugun dunyo ishlatayotgan hisoblarning tubida,
Yashab turibdi bobomning imzolari.

So‘ng maydonga chiqdi Sohibqiron Temur,
Orzularni aylantirib ulkan imoratlarga.
Registon qad ko‘tardi Samarqand bag‘rida,
Olti asrdan oshdi, hamon hayratda dunyo unga.

Sayyohlar kelib boqadi sukut ichida,
“Nahot buncha mukammallik o‘sha davrda?”
Deb lol qolar, javob esa bitta bo‘lar:
“Bu xalqning qoni ilm bilan sug‘orilgan!”

(Ko‘prik — rap qismi)

Nivelir, GNSS, taxeometr qo‘lda,
Har nuqtaning siri yashirin hisobda.
Bobolar boshlagan yo‘l davom etar bugun,
Har bir koordinata — tarix bilan yonma-yon.

(Final)

Minorai Kalon osmon bilan so‘zlashar,
Registon asrlarni ortda qoldirar.
Beruniy, Farg‘oniy, Ulug‘bek, Xorazmiy,
Siz boshlagan yo‘lni biz davom ettiramiz!

Biz geodezistmiz!
Biz tarixning davomidamiz!
Biz kelajak quramiz,
Chunki buyuk ajdodlar avlodimiz!