Бір күні кездестірді бізді тағдыр,

Бір күні кездестірді бізді тағдыр,
WhatsApp-тағы топтан басталды бәрі.
Бейтаныс екі жан едік алғашында,
Білмеппіз достықтың жазылар әнін.
Сен – Алматы, мен – Тараз жақта,
Қала басқа болса да, көңіл бір жақта.
Түнге дейін сыр айтып, күліп жүретінбіз,
Сол күндерді ұмыту мүмкін емес ешқашан.
Жан құрбым, жаным менің – Зарина,
Сен барсың деп өмірімде ризамын.
Арамызды шақырымдар бөлсе де,
Жүректерді ешқашан айырмады.

Күнде хабар, күнде әңгіме,
WhatsApp-та жалғасады достығым.
Алла қосқан осындай бір жан үшін,
Шүкір деймін әр атқан таң сайын.


Келдің бір күн Тараз жаққа,
Қуаныштан жүзім күлді қайта.
Екі-ақ рет жүздессек те өмірде,
Мың естелік сыйлап кетті сол шақтар.

Кейін сенің ақ көйлегің жарасты,
Маралбекке жар болғаның жарасты.
Омар келіп, үйің шаттыққа толды,
Ана атану өзіңе сондай жарасты.


Мен де кейін бақытымды жолықтырдым,
Абзалменен өмір жолын тоғыстырдым.
Хадиямды құшағыма басқан сәтте,
Тағы бір рет бақыттың мәнін ұқтым.

Жасмин келіп сенің үйіңе,
Нұрын шашты әрбір күніңе.
Екі ана боп кетсек те бүгінде,
Достығымыз өзгермеді бір күн де.


Бірге күлдік, бірге жыладық,
Қашық жүрсек те сырды ұқтық.
Жылдар өтсін, өмір өзгерсін,
Біз мәңгілік құрбы болып қалдық.


Жан құрбым, жаным менің – Зарина,
Достығымыз мәңгі жасай берсін.
Омар, Хадия, Жасмин күліп өсіп,
Екі отбасы бақытқа бөленсін.

Алматы мен Тараздың арасы,
Бізге ешқашан алыс болған емес.
Сен бар кезде жүрегімде әрдайым,
Құрбылықтың шамы мәңгі сөнбес.