Туро дидам — дил дар шавқ омад,

[Куплети 1:]
Туро дидам — дил дар шавқ омад,
Ишқи ту ба ман оташ дод.
Нафас гирифтам, чун гул мебошам,
Бо як нафас туро мехонам.

[Пайрави] (припев):
Эй, дилбари нози, ман беҳудо,
Ту — ошиқи ман, ту — садои ман.
Дар ҳар лаҳза ту дар фикрум ҳастӣ,
Бе ту зиндагӣ беранг ва беқадр аст.

[Куплети 2:]
Шабҳо сиёҳ, лекин ту равшанӣ,
Ман ба ту мегуям: «Эй, оромӣ!»
Гарчи дунё пур аз ғаму бегона,
Бо ту ҳар лаҳза — бахт ва ором аст.

[Куплети 3:]
Саҳрои ман ту, оҳ, ту — манзараи ман,
Дар ҳар нафас ту — шавкати ман.
Гарчи дунё пур аз шавқу оташ аст,
Бо ту ин оташ — меҳру вафо аст.

[Куплети 4:]
Вақте ки шаб меояд, сиёҳи шаб аст,
Лекин ту равшанӣ, ту — нур аст.
Ман бе ту наметавонам як лаҳза зист,
Ту — насим, ту — гул, ту — ҳаётим аст.

[Куплети 5:]
Аз куҷо меояд ин шавқи бепоён?
Ту — ошиқӣ, ту — орзуи ман.
Дар дили ман ту ягона ҳастӣ ҳамиша,
Бе ту ин дунё — беранг, беҳуда аст.

[Куплети 6:]
Гарчи фурӯ равад офтоб ба охир,
Ту дар дилам мемонанд, ту — сабоҳ аст.
Ту — бахт, ту — оромӣ, ту — сухан аст,
Ман бо ту мехонам, ман бо ту зистам.

[Куплети 7] (финал):
Гарчи сафарҳо буванд, роҳҳо дароз,
Ман ҳар лаҳза туни дил дорам, ту — ором.
Дар ҳар шаҳр, дар ҳар хона, номи ту мегуям,
Ту — бахти ман, ту — ҳаёти ман, ту — орзуи ман.

[Пайрави] (финальный припев, поётся с чувством, чуть медленнее):
Эй, дилбари нози, ман беҳудо,
Ту — ошиқи ман, ту — садои ман.
Ту дар дилам то охир мемонанд,
Бе ту зиндагӣ — беранг, беҳуда аст.