Sənin gəlişinlə evə gün doğdu bir səhər,

Sənin gəlişinlə evə gün doğdu bir səhər,
Atanın gözlərində başqa sevinc var hər dəfə güləndə sən.
Sən onun ilk duası,
ilk qorxusu, ilk sevinci,
Ürəyinin ən balaca,
amma ən böyük yerisən indi.
Balaca əllərinlə tutdun atasının dünyasını,
Bir “ata” deməyin yetər unutsun bütün yorğunluğunu.
Sən onun şirinciyi,
ürəyinin ən gözəl sirri,
Səni qucaqlayanda
dayanır sanki həyatın səsi.
Leyli…
Adın kimi zərifsən, ay işığı kimisən,
Atanın baxışında gizlənən ən gözəl hisssən.
Bir gün böyüsən belə,
dəyişməz bu sevgisi,
Çünki sən atanın
ilk dəfə “cənnət” dediyi hissisən.