Кеше гомере кыска була,

Кеше гомере кыска була,
Кеше шуны аңламый,
Начар сузләр әйтеп, дуслыкларын сызгалый.
Рәнҗетәләр кешеләрне,
Бер-бер артлы елатып,
Белмиләр ахирәттән, булмаганын шул кайтып.
Туган туганны рәнҗетә,
Туганлыкны онотоп.
Яшәргә кирәк дусларча,кубәләк кебек очоп.
Кеше бер конлек донья очен, ниләр генә кыйланмый,
Соңодан соң булганын, кеше шуны аңламый. 
 
Ярап булмый кешеләргә,
Идәнне чәч белән себерсәңдә.
Булышканны күрмиләр,
Кеше кочен сизмиләр,
Рәхмәт сүзен белмиләр.
Даньялары буталган,
Кеше эчен ут алган.
Туган,туганны танымый,
Бердәмлекне аңламый,
Кар җиргә тошеп эри,
Җанда сүзләр эреми.
Сызып ташлап тагын язам,
Әйтер сүзләрем бик күп,
Җанымда пыскып яна,туганлык дигән бер ут
  Автор: Султанова Ильмира