Очраштык без очраклы гына,

(Куплет 1)
Очраштык без очраклы гына,
Ике йөрәк — бер сулышта.
«Язмыштыр бу», — дип уйладык без,
Күзләребез очрашкач та.

Син чәеңне сак кына тотып,
Көлдең бераз оялып.
Сөйләдең син балачакны,
Без бергә көлдек кычкырып.

(Припев)
Туган көнең белән, кадерлем!
Телим сиңа чын бәхетне.
Булсын ул җылы, якты, зур,
Иң саф, иң чиста хисләрне.
Туган көнең белән, кадерлем!
Рәхмәт сиңа барсы өчен.

(Куплет 2)
Казанга бару — онытылмас,
Булдык без анда бер гаилә.
Бераз гына үпкәләшсәк тә,
Ир-ат була белдең гафү үтенеп.

Хәтта гади Чистай көннәрендә
Ясый идең сихри мизгелләр.
Вакыт барысын да үз урынына
Куйды, безгә язганын бирер.

(Припев)
Туган көнең белән, кадерлем!
Телим сиңа чын бәхетне.
Булсын ул җылы, якты, зур,
Иң саф, иң чиста хисләрне.
Туган көнең белән, кадерлем!
Рәхмәт сиңа барсы өчен.

(Куплет 3)
Хәзер инде бергә түгелбез,
Язмыш шулай хәл иткәндер.
Ләкин мин рәхмәтле барысына —
Якты мизгелләр үткән өчен.

Телим мин сиңа зур уңышлар,
Хыялларың чынга ашсын.
Тормыш юлыңда һәрвакытта
Кояш кебек балкып торсын!

(Припев)
Туган көнең белән, кадерлем!
Телим сиңа чын бәхетне.
Булсын ул җылы, якты, зур,
Иң саф, иң чиста хисләрне.
Туган көнең белән, кадерлем!
Рәхмәт сиңа барсы өчен.